Jean Rustin, ook wel de 'Franse Bacon' genoemd...

Rauw, kwetsbaar en teder. Je zou misschien liever wegkijken en toch kan je je blik niet afwenden.

De Franse kunstenaar Jean Rustin schildert rauwe, confronterende beelden van de mens in al zijn kwetsbaarheid en eenzaamheid.

Jean Rustin (1928 – 2013) begon zijn carrière als abstract schilder, maar verwierf bekendheid met zijn aangrijpende beelden van stille, maar opvallend uitgesproken — en vaak verontrustende — naakten. Rustin ontdoet zijn figuren van leeftijd, gender, persoonlijkheid en alle andere uiterlijke lagen, om zo tot de kern van menselijkheid te komen: rauw, kwetsbaar en diep teder. Opgesloten in kale, celachtige ruimtes kijken ze ons aan met de stille intensiteit van eenzame dieren. Deze figuren voelen zo pijnlijk herkenbaar dat je misschien liever zou wegkijken – en toch kun je je blik niet afwenden.

GESTART ALS AVANT-GARDE

Zijn oeuvre maakte een opmerkelijke transformatie door. Aanvankelijk werkte hij in de jaren vijftig en zestig binnen de traditie van de abstracte kunst, in de geest van het modernisme dat destijds overheerste. Zijn vroege schilderijen, opgebouwd uit vlakken, lijnen en texturen, toonden een fascinatie voor vorm en materie, met een bijna spirituele zoektocht naar de essentie van beeld en kleur. Deze periode bracht hem erkenning binnen de internationale avant-garde, met tentoonstellingen in heel Europa.

EENZAAMHEID EN VERVREEMDING

Toch koos Rustin in de jaren zeventig voor een radicale breuk: hij liet de abstractie volledig achter zich en wendde zich tot een rauwe, confronterende figuratie. Deze overgang werd aanvankelijk met onbegrip ontvangen in de kunstwereld, waar abstractie nog steeds als een hogere vorm van expressie werd beschouwd. Maar voor Rustin was deze stap geen stilistische keuze, maar een existentiële noodzaak. Hij begon menselijke figuren te schilderen in verstilde, vaak claustrofobische interieurs — naakte, kwetsbare lichamen die verwarring, eenzaamheid en vervreemding uitstralen.

In zijn figuratieve werk onderzoekt Rustin het menselijk lichaam als drager van pijn, schaamte, verlangen en herinnering. Zijn personages lijken opgesloten in hun eigen bestaan, gevangen in een sfeer van beklemmende stilte. De doeken zijn geschilderd in gedempte kleuren, met een sober maar indringend palet dat de melancholie en psychologische intensiteit versterkt. Hiermee plaatste Rustin zich buiten de heersende trends, in een volledig eigen universum dat doet denken aan de schilderkunst van Francis Bacon of zelfs de mystieke verstilling van oude meesters.

Programma:

13:50 - 14:00u: Samenkomen in inkom Museum De Reede
14:00 - 15:20u: Rondleiding met gids
15:30 - 16:15u: Gezellig drankje achteraf in de buurt (Elfde Gebod Riverside)